در حاشیه پخش مستند تلویزیونی ماجراجویان از شبکه سوم سیما

( ارائه مطلب از : سید مهرداد قاضی میر سعید )

 امروزه رسانه ملی ، نقش و جایگاه ویژه ای در آموزش و اطلاع رسانی آحاد مردم دارد . برنامه های علمی و گزارش های خبری رسانه های تصویری در  سرتاسردنیا مردم را از وقایع پیرامون خود مطلع می کنند .  حال اگر این برنامه ها پشتوانه فنی و علمی ، صحیح و کاملی نداشته باشند ، نه تنها نمی توانند اهداف از پیش تعیین شده را تحقق بخشند بلکه در مواردی ممکن است عوارض جبران ناپذیری را سبب شوند . ذکر این مقدمه به دلیل پخش برنامه ای تحت عنوان ماجراجویان در تاریخ 17/7/88 و به تهیه کنندگی آقای فتاح حسینی از شبکه سوم سیما می باشد که در آن موضوع نجات خلبان سقوط کرده در جنگل های استان گلستان و نحوه برخورد با مسائل و مشکلات پیش روی فرد ناجی که در هنگام فرود تمام وسایل و لوازم خود را از دست داده بود ، اقامت شبانه در جنگل ، مقابله با تشنگی ، عبور از تالاب و ... به تصویر کشیده شده بود .

با توجه به جذابیت خاص اینگونه برنامه ها و پر بیننده بودن آنها ، ضروری دیدم نکاتی قابل تامل در این زمینه که ماحصل تجربیات چندین ساله نگارنده در مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست می باشد را متذکر شوم :

-        زیستگاه مار پیتون نه تنها تالابهای استان گلستان نمی باشد بلکه در سطح ایران نیز این جاندار زیست نمی نماید.

-        صید مار پیتون در حین عملیات نجات با چه توجیهی و در راستای چه هدفی صورت گرفته است واساساٌ آیا ضرورتی در این صید وجود داشته است ؟

-        مار پیتون بر خلاف گزارشهای ارائه شده سمی نبوده ، بلکه از اقسام مارهای غیر سمی به شمار می رود .

-        طریقه زنده گیری و رها کردن مار پیتون مورد بحث ، بسیار ابتدایی و بدون لحاظ مسائل ایمنی بوده که پیشنهاد می شود این طرز مارگیری در خصوص مارهای سمی اعمال نشود که عواقب بدی برای صیاد در پی خواهد داشت.

-        زیستگاه کروکودیل در کشور ما صرفاٌ در استان سیستان و بلوچستان منطقه تحت مدیریت گاندو (رودخانه سرباز) بوده و تالابهای استان گلستان فاقد کروکودیل می باشد .  

در خاتمه امید است دست اندرکاران و متولیان امر با بهره گیری از تجربیات متخصصین و کارشناسان محیط زیست با دقت و توجه بیشتری در تهیه و تدوین برنامه های تلویزیونی مشابه عمل نمایند.

تغييرات اقليمي  :معضل امروز ، بحران فردا

(ارائه مطلب از : میترا اصغرزاده )

مقدمه :
پیشرفت فن آوری و دستیابی انسان به زندگی مدرن و پیشرفته امروزی به قیمت از بین رفتن و تخریب بسیاری از منابع طبیعی و انقراض نسل تعداد زیادی از گیاهان و جانوران تمام شده است. اما علیرغم پیشرفت بسیار سریع و غیر قابل باور دانش بشری و حتی دستیابی انسان به کرات دیگر و اطلاعات حیرت آوری که از دورترین کهکشانها بدست آورده است، هنوز کره زمین، تنها سیاره قابل سکونت برای انسان و دیگرموجودات زنده به شمار می آید !

رشدسریع و بی مهار جمعیت بشر، بهره برداری بی وقفه از معادن، قطع درختان و نابودی جنگلها، کشتار بی رحمانه حیوانات، تخریب مراتع و پوشش های گیاهی طبیعی زمین و تبدیل آنها به مزارع، استفاده  بی رویه از سموم کشاورزی، آلودگیهای منابع آبی و هوا ناشی از فعالیت های صنعتی و بسیاری از فعالیت های نامطلوب دیگر انسانها از سالیان گذشته تا امروز، چرخه زيستي خانه مشترک همه موجودات زنده، زمین را با خطر مواجه ساخته است. شاید انسان هیچ وقت مثل امروز به فکر جبران خساراتی که به محیط زیست و سیاره زمین وارد ساخته و همچنین حفاظت و مراقبت از منابع طبیعی و حیاتی موجود بر روی این کره خاکی نیفتاده باشد .

بد نیست بدانید که جدید ترین و شاید بحرانی ترین تهدید زیست محیطی علیه کره زمین، کاملا نامحسوس بوده و به چشم نمی آید! این تهدید ناشی از یک ماده سمی نیست! تشعشعات رادیواکتیو هم نیست! بلکه در واقع موضوع به ظاهر ساده تغییرات آب و هوایی است. خطرات ناشی از این موضوع به سختی قابل درک است و حتی ممکن است بیشتر شبیه یک شوخی به نظر برسد. اما، مسئله و نکته مهم اینجاست : در قرن آینده، سیاره زمین گرمتر خواهد شد بطوریکه احتمالا طی 30 یا 40 سال آینده آب و هوای زمین بطور میانگین 5/4 درجه سانتیگراد گرمتر از آنچه امروز است خواهد شد .

میزان تشعشعاتی که زمین از خورشید دریافت می‌دارد یا فصلهای مختلف سال ، عرض جغرافیائی و وضع هندسی مدار گردش زمین به دور خورشید در ارتباط است و هر گونه تغییری که در شدت و ضعف این تشعشعات روی دهد، به دگرگونیهایی در دما و فشار جو زمین منتهی می‌گردد و در نتیجه روی آب و هوای میهن خاکی ما اثر می‌گذارد.

باد که بر اثر اختلاف فشار تولید می‌گردد و هوای سرد و گرم و همچنین بخار آب را از جائی به جای دیگر پراکنده می‌سازد، از وضع توپوگرافی زمین به شدت متأثر است و پراکندگی قاره‌ها در شرایط اقلیمی نقش آفریننده و کوهها موجبات تکائف و باروری بخار آب را فراهم می‌سازند و اقیانوسها و دریاها، شرایط اقلیمی را به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهند و همانند خازنی دمای سطح زمین را در خویش ذخیره می‌کنند و به آرامی آن را به هوای پیرامون خود منتقل می‌سازند .

 (بقیه در ادامه مطلب)

ادامه نوشته

شاخه های درخت کهنسال منطقه دارآباد در اسارت بتون

(عکس از: مریم حسینیان)

گزارش اجمالی از عملکرد اداره محیط زیست شهر تهران درشش ماهه نخست سال 1388

(ارائه مطلب از : فاطمه سادات خوشخو)

در شش ماهه نخست سالجاری ، اداره حفاظت محیط زیست شهرستان تهران در راستای سیاست های سازمانی و رسالت محوله مجموعاٌ 1019  مورد پایش زیست محیطی از واحدهای تولیدی ، صنعتی و خدماتی را به انجام رسانید .

در طی این مدت 489 اخطاریه زیست محیطی به واحدهای مختلف آلاینده در سطح شهرستان که واجد آلودگی های آب ، هوا ، خاک و صوت بودند ابلاغ شد  و 13 واحد آلوده کننده که همکاری مثبت و موثری را در جهت رفع آلودگی های محیط زیست معمول نداشتند تعطیل گردیده و پرونده 70 واحد آلاینده به دادسرای ویژه جرائم بهداشتی – زیست محیطی جهت رسیدگی ارجاع شد.

در طول این مدت 209 واحد جدید شناسایی شد و در مجموع به 109 مورد استعلام واصله از ارگانهای ذیربط رسیدگی گردید که 81 مورد موافقت و 28 مورد مخالفت می باشد.

همچنین این اداره درشش ماه نخست سال از پساب خروجی و گازها و ذرات منتشره از دودکش 69 واحد  راساٌ نمونه برداری و آنالیز بعمل آورد ، ضمن آنکه در راستای اعمال مواد 104 و 134 قانون برنامه سوم تنفیذ گردیده در برنامه چهارم نسبت به اعمال و محاسبه جرائم زیست محیطی جهت 4 واحد آلاینده اقدام نمود .

در خصوص پایش بیمارستانهای شهر تهران نيز مجموعاٌ 63 مورد پایش زیست محیطی صورت گرفت ( 43 مورد بیمارستانهای دولتی و 13 مورد بیمارستانهای خصوصی 7 مورد هتل ها ) ، ضمن آنکه 9 مورد اخطاریه جهت مراکز بهداشتی و درمانی صادر شد.

در بخش پايش كارواشهاي سطح تهران مجموع 46 مورد بازدید صورت پذیرفت كه از اين تعداد 32 مورد اخطاريه زيست محيطي ابلاغ شد و از 6 واحد راساٌ نمونه برداري و آناليز بعمل آمد.

در خصوص شکایات واصله مردمی 96 مورد شکایت از سوی کارشناسان اداره بررسی شد از این تعداد  51مورد از طریق ارگانهای ذیربط ( نظیر شهرداری ، آب و فاضلاب و.... ) پیگیری گردید ، ومابقي  راساٌ از طريق اداره مورد پايش و بررسي قرار گرفت.

پیام خبری : پایش زیست محیطی کارواش های پایتخت آغاز شد .

ورود پساب‌هاي ناشي از فعاليت كارواش‌ها، آب‌هاي زيرزميني تهران را تهديد مي‌كند به همين دليل اداره محيط‌زيست شهر تهران پايش اين واحدها را در دستور كار قرار داده است. تا‌كنون 38 كارواش تحت پايش كارشناسان محيط‌زيست قرار گرفته كه از اين تعداد براي 27‌واحد آلاينده اخطاريه صادر و ابلاغ شده است.

شينا انصاري، معاون اداره كل و رئيس محيط‌زيست شهر تهران با اعلام اين خبر افزود: درصورت بي‌توجهي كارواش‌هاي آلاينده به اخطاريه‌هاي صادره و عدم‌همكاري براي رفع آلودگي فاضلاب، ضمن اعمال جريمه زيست‌محيطي، موضوع از طريق مراجع قضايي پيگيري خواهد شد.

انصاري در خصوص ميزان آلودگي ايجاد شده توسط كارواش‌ها تصريح كرد: آلودگي زيست‌محيطي كارواش‌ها، آلودگي آب است كه به‌دليل استفاده از مواد شوينده و دارا بودن سورفاكتانت باعث تغيير شيميايي كيفيت آب مي‌شوند ضمن اينكه آزمايش‌ها نشان مي‌دهد در پساب اين واحدها، فسفات اغلب بالاتر از حد استاندارد‌هاي محيط‌زيست است.

وي با تاكيد بر عزم قاطع اداره محيط‌زيست براي پايش كارواش‌ها، گفت: منشا ديگر آلودگي فاضلاب كارواش‌ها، شست‌وشوي موتور خودرو‌هاست كه طي آن روغن و گريس همراه با آب شست‌وشو به منابع آبي راه مي‌يابد و موجب آلودگي جدي آب‌هاي سطحي و زيرزميني مي‌شود.

رئيس اداره محيط‌زيست شهر تهران با اعلام اينكه بخش قابل توجهي از آب شرب تهران از طريق منابع زير زميني تامين مي‌شود تاكيد كرد: محيط‌زيست با هر واحد و كارگاه آلاينده‌اي كه فعاليت‌هاي آن آب‌هاي زيرزميني پايتخت را تهديد كند به‌شدت برخورد خواهد كرد و اجازه نمي‌دهد سلامت شهروندان فداي فعاليت‌هاي غيرمجاز واحدهاي آلاينده شود. پايش كارواش‌هاي سطح شهر نيز در همين راستا آغاز شده است.

به نقل از:  روزنامه همشهری مورخ 19/7/88

درختان ، قلب تپنده زمین

افزایش نگران کننده آمار قطع درختان و تخریب باغات شهر تهران به ویژه در سالهای اخیر دغدغه های مشترکی را برای کارشناسان محیط زیست و همچنین مدیران شهری به وجود آورده است.آنچه امروزه تشویش افکار عمومی و کارشناسان را در مورد تخریب باغات قدیمی تهران تا مرز یک بحران شهری افزایش می دهد ساخت و سازهای جدید با اولویت بخشیدن به طرحهای عمرانی به جای حفاظت از محیط زیست و همچنین رویه غیر اخلاقی برخی مالکان باغات ویا دلالان و سود جویان زمین برای رسیدن به سود آوری بیشتر است.

با توجه به اینکه ممانعت از هر گونه تخریب و تغییر کاربری اراضی کشاورزی و ساخت وساز در باغات شهر تهران امری ضروری است و مسئولیت خطیر آن بر عهده مدیران شهرداری می باشد . طبق قوانین و مقررات شهرداریها ، به منظور حفظ و گسترش فضاي سبز و جلوگيري از قطع بي‌رويه درختان، قطع هر نوع درخت در معابر، ميادين، بزرگراه، پارك‌ها، باغات و محل‌هايي كه در محدوده قانوني و حريم شهرها به صورت باغ شناخته شوند بدون اجازه شهرداري ممنوع است و ضوابط مربوط به چگونگي اجراي اين ماده پس از تهيه توسط شهرداري و تصويب شوراي شهر قابل اجرا است.

 ماده چهار تبصره يك قانون شهرداري‌ها به این نکته اشاره دارد که اراضي مشجر و اماكن مسكوني و محل‌هاي كسب، پيشه و تجارت كه مساحت آن از 500 متر مربع تجاوز نكند از شمول اين قانون مستثني است و تفكيك قطعات اراضي مشجر و باغات بزرگ‌تر از 500 متر مربع با رعايت مقررات شهرداري مجاز است، ولي قطع درخت در قطعات تفكيك شده به هر مساحت كه باشد بدون تحصيل اجازه طبق مقررات اين قانون ممنوع است.

البته بر اساس اصلاحیه قانون حفظ و گسترش باغات و فضای سبز در شهرها مالکان باغات می توانند از 30 درصد تراکم به اضافه 20 درصد تراکم تشویقی استفاده کرده و ضمن حفاظت از درختان باغ در آن ساخت و ساز نمایند.

دست اندرکاران معتقدند با اجرای درست این قانون توسط شهرداریها و نظارت شوراها می توان فرایند تخریب باغات را به حداقل رسانید و انگیزه مالکان باغات را برای نگهداری از باغات قدیمی و درختان کهنسال افزایش داد ولی متاسفانه این مصوبه باعث ارزش افزوده زمین ها و باغات تهران شد و باغ هایی که زمانی تنفسگاههای شهر تهران بودند به تدریج در فرایند توسعه یافتگی معیوب شهری و فقدان برنامه ریزی های مبتنی بر رویکرد توسعه پایدار و همچنین رسیدن به سودآوری های کلان ، قربانی ساخت و سازهای فراگیر و گسترده شدند.

 مالکان باغات و دلالان زمین برای خشکاندن درختان از طریق ایجاد آتش سوزی ها وآبیاری نکردن عمدی باغات و خشکاندن درختان کهنسال با استفاده از مواد شیمیایی مانند نفت و بنزین اقدام می نمایند و این امر در نظر مدیران و مسئولان شهری نادیده گرفته می شود.

بررسی آمار گزارشات وشکایات مردمی در سال های اخیر، نشان دهنده سیر صعودی مطالبات شهروندان از مدیریت شهری برای صیانت از باغ های تهران است .

طبق گزارشات تلفنی و کتبی به ثبت رسیده در اداره حفاظت محیط زیست شهر تهران بیشترین آمار تخریب باغات با رشد 67 درصدی متعلق به مناطق شمالی شهر تهران از جمله مناطق 1 -2-3-4-5 میباشد.تهران نیز مانند دیگر شهرهای کشورمان از کمبود فضای سبز شهری رنج می برد سرانه فضای سبز درون شهری (بدون جنگلکاری و حریم مناطق )از سال 80-84 به ترتیب حدود 7،9،10،10،11 متر مربع بوده واز سال 85 این سرانه به حدود 9 متر مربع ،سال 86 به 6/11 و سال 87 نیز به حدود 12 متر مربع رسیده است .البته سرانه فضای سبز طبق پیش بینی لایحه برنامه پنج ساله شهرداری در پایان سال 92 باید به حدود 6/13 متر مربع برسد.هر چند سرانه فضای سبز وپارکها در سالهای اخیر از روند رو به رشدی برخوردار بوده است ولی آمارها نشان می دهد سرانه فضای سبز شهری در تهران با استانداردهای بین المللی که برای هر نفر 25-20 (متر مربع)به عنوان یک شاخص در نظر گرفته شده است فاصله زیادی دارد و این به علت توزیع نامناسب فضای سبز در مناطق مختلف شهر تهران است این در حالی است که مناطق 10-11-16-17 پایین ترین سرانه  فضای سبز را دارا می باشند.

بنا بر اظهارات مدیر عامل سازمان پاکها و فضای سبز شهرداری تهران در سالهای اخیر 435 پرونده درباره تخلفات و تخریب باغات در قوه قضاییه مطرح شده است اما متاسفانه روند نابودی درختان در شهر ما کماکان روندی رو به افزایش است واین سئوال در ذهنمان نقش می بندد که واقعا چه کسی جوابگوی این همه بی مهری به زمین می باشد !

مقایسه وضعيت آلودگي هواي تهران از نظر ميزان پارامترهای آلاينده‌ در شهریور ماه سالهای 1387و 1388

(ارائه مطلب از : رقیه احمدی )

همانطور كه در شكل (1) ملاحظه مي شود ، از نظر آلاينده منواكسيدكربن درشهریور ماه 1387 وضعيت پاك در 25روز از روزها مشاهده گردیده است که درشهریور ماه سال جاری به 10روز کاهش يافته است . وضعيت سالم در 6 روزاز روزهاي شهریور ماه 1387 مشاهده گرديد كه اين وضعيت در شهریور ماه سال جاري در21روز وجود داشته است .

 

شكل (1)مقايسه وضعيت هواي شهریور ماه سال 1388 وشهریور ماه سال 1387

از نظرشاخص آلاينده منواكسيد كربن (CO)

 

نتيجه: شكل (1) نشان ميدهد كه كيفيت هوا از لحاظ آلاينده منواكسيدكربن در شهریور ماه سال 1387 دروضعيت مطلوب تري قرار داشته است.

 

مقایسه وضعيت آلودگي هواي تهران از نظر ميزان آلاينده‌ PM-10 در شهریور ماه سالهای 1387و 1388

همانطور كه در شكل (1) ملاحظه ميشود ، درشهریور ماه سال 1387 وضعيت پاک درهیچیک از روزها مشاهده نشده است در حالي كه در شهریور ماه سال جاري در 2 روز از روزها مشاهده شده است. وضعيت سالم در29 روز از روزهای شهریور ماه 1387 مشاهده شد که این شرایط در شهریور ماه سال جاري به 25 روزكاهش داشته است . وضعيت ناسالم در2 روز از روزهای شهریور ماه سال 1387 مشاهده شد که درسا ل جاري به 4 روز افزایش یافته است .

 

 شكل  (2)-مقايسه وضعيت هواي شهریور ماه سال 1388و شهریور ماه سال 1387 ا

ز نظر شاخص آلاينده ذرات معلق(PM-10)

 

نتيجه: با توجه به شكل (2) ملاحظه ميشود كه كيفيت هوا از لحاظ آلاينده ذرات معلق در شهریور ماه سال1387 در وضعيت مطلوب تري قرار داشته است.

 

ساير آلاينده ها

 آلاينده ازن

درشهریور ماه سال87 آلاينده ازن 4 روز در شرايط پاك و 26 روز در شرايط سالم و1 روز درشرايط ناسالم قرار داشت ودرشهریور ماه سال جاری این آلاينده 5 روز در شرايط پاك و 23 روز در شرايط سالم و3 روز در شرايط ناسالم  بود.

آلاينده دي اكسيد نيتروژن

در شهریور ماه سال 1388و 1387 وضعيت پاك در 31روز از روزهاي ماه بوده است  .

 آلاينده دي اكسيدگوگرد

در شهریور ماه سال 1388  وضعيت پاك در31روز از روزهاي ماه بوده است  كه در سال 1387 شرايط پاك 20 روز و وضعیت سالم 11 روز مشاهده گردید .

 آلاينده شاخص

لازم به ذكر است آلاينده شاخص درشهریور ماه امسال  ذرات معلق بوده كه ميزان اين آلاينده در مورخه 30/06/88 و31/06/88  با اعداد 42 و 154 به ترتيب برابربا كمترين و بيشترين مقدار بوده است.

دل گفته های یک کارشناس سازمان حفاظت محیط زیست در آستانه انتصاب رئیس جدید سازمان

(ارائه مطلب از : شینا انصاری)

اکنون که در تحولی دیگر ، مقرر گشته که ردای ریاست بر سازمان متولی محیط زیست کشور ، بر اندام مدیری جدید پوشانده شود ، که سوابق اجرائی اش او را مجرب در اعمال مدیریت ، هدایت و ایجاد تعامل مقتدرانه با دیگر نهادها و دستگاهها می شناساند ، بارقه ای از امید در دل دوستداران محیط زیست کشور و بیشترازهمه اعضای خانواده سازمان حفاظت محیط زیست نشسته است ، پرسنل خدومی که در طی این سالیان ، رنج محرومیت ناشی از کمبودها را با زخم دشنه منتقدان توامان ، با گوشت و پوست خود احساس نمودند.

اینک ضمن خوشامدگویی به ریاست جدید سازمان ، حسب احساس وظیفه برآن شدم تا از دیدگاه یک کارشناس سازمان ، مواردی را با ایشان در میان گذارم نکاتی که می تواند دل گفته همه کسانی باشد که با آغاز دوره جدید ریاست سازمان ، در خود انگیزه ی جدید برای پویش و حرکت در مسیر رشد و تعالی سازمان حفاظت محیط زیست یافته اند . لذا    می خواهم به صورت خلاصه و فهرست وار از ریاست جدید سازمان تقاضا کنم که در همین ابتدای راه و شروع حرکت ، در برنامه ریزی ها و اقداماتی که به منصه ظهور خواهد رسید ، نگاه خود را به زمینه های زیر معطوف سازند .

 - توجه به نیروهای بدنه سازمان و بکارگیری آنها در سطوح مختلف کارشناسی - مدیریتی ، متأسفانه همواره شاهد بوده ایم که با شروع دوره هر یک از رؤسای سازمان ، نیروهائی از بیرون به مجموعه اضافه گردیده و سکان مدیریت بخشهای مختلف سازمان را بر عهده گرفته اند ، این رفت و آمد پرشتاب میهمانان و بی اعتنایی به صاحبان خانه ـ خاصه در سالیان اخیر- موجب دل آزردگی و بی انگیزگی کارکنان و کارشناسان باسابقه درون سازمان گردیده است ، ضمن آنکه پس از مدتی این میهمانان به جایگاه سازمانی اولیه خود بازگشته اند و در این میان فقط وقت ، انرژی و منابع مالی که می بایست صرف آموزش و ارتقاء سطح علمی و تخصصی نیروهای اصلی سازمان می شده هدر رفته است .

- اهمیت بخشیدن به موضوع آموزش ، چه در حوزه های تخصصی بین کارکنان و کارشناسان سازمان و چه در حوزه های عمومی به منظور افزایش سطح آگاهیهای جامعه ، که این هر دو اگر چه در سالیان اخیر مورد توجه بوده است ، اما تا سطح مطلوب و مقبول فاصله ها بسیار است . اگر قرار بر مشارکت آحاد مردم در این حیطه است ، گام ابتدائی آگاهی بخشیدن به مردم در شناخت مسائل و موضوعات مبتلا به محیط زیست و راههای مرتفع سازی این مسائل و مشکلات است . در واقع می توان گفت چالش های اساسي محيط زيست عمدتاٌ ناشي از شقاق موجود بين مردم و محيط پيرامونشان و فقدان شناخت عمومي نسبت به معضلات زيست محيطي و تبعات سوء ناشی از آن مي باشد كه سرانجام محتوم آن  چيزي جز اشاعه بي اعتنايي به محيط هاي طبيعي و مصنوع و همچنین افزايش روند آلودگي ها  نخواهد بود .

 - رسیدگی به وضعیت درآمدی نیروهای انسانی سازمان ، متاسفانه پرسنل سازمان از نظر مالی و درآمدی جایگاه شایسته خود را ندارند . در این بین بویژه بایستی به محیط بانان عزیزی اشاره نمود که در شرایط نامناسب اقلیمی و دور از خانواده ، در مواجهه با سخت ترین شرایط یکی از اصلی ترین وظایف سازمان را که همانا حفظ و حراست از طبیعت شکننده و آسیب پذیر سرزمینمان است بر عهده دارند و در عین حال از حداقل امکانات درآمدی ومعیشتی برخوردارند . توجه به این قشر از نیروهای انسانی سازمان بسیار حائز اهمیت است ،  ضمن آنکه حفظ شأن و اقتدار آنها و حمایت از آنها در مقابل تخریب گران و متخلفان نیز امری است قابل تامل که بایستی مورد توجه خاص قرار گیرد .

- ارتقاء کیفی و کمی در حوزه های تحقیقاتی و پژوهشی ، از آنجا که وظیفه اصلی سازمان مباحث نظارتی است ، لذا ایجاد تحرک و پویایی بیشتر در حیطه های نرم افزاری در زمینه حفظ محیط زیست امری اساسی می باشد و این محقق نمی گردد مگر با ارج نهادن به مباحث تحقیقاتی و پژوهشی بوجه مطلوب و درست آن و نه به شکلی که بصورت صوری و نمایشی از آن شاهدیم . تحقیق و پژوهش در زمینه های مختلف و ایجاد بسترهای مناسب نرم افزاری به یقین در دستیابی به راهها و روشهای مؤثر در برخورد با عوامل تخریبی محیط زیست و راهکارهای ایجابی در اعتلای مباحث زیست محیطی کمک خواهد نمود .

- ایجاد هماهنگی فیمابین توسعه و حفاظت محیط زیست ، فرآیند توسعه یافتگی و ایجاد زیرساختهای اساسی و بنیادی برای تحقق آن امری است اجتناب ناپذیر، اینکه راهکارهائی مورد جستجو و دستیابی باشد که بین این دو مقوله مهم تعادل ایجاد نموده و توسعه را در وضعیت مناسب محقق سازد اساس و بنیان کار خواهد بود . اگر محيط زيست به عنوان يك مساله محوري در توسعه لحاظ شود ، توسعه در تضاد با محيط زيست قرار نمی گیرد ، به قول معروف قطار محيط زيست را نمي شود با يك واگن و آن هم فقط واگن محيط زيست پيش برد بلکه بايد تمام واگن هاي توسعه را در پشت سرواگن محيط زيست قرارداد که اگر اینگونه شود برنامه هاي زيست محيطي قابليت اجرا پيدا مي كنند و درغير اينصورت صرفاٌ يك درگيري فرسايشي  به وجود خواهد آمد . یکی از ابزارهای کار در این خصوص اهمیت بخشیدن به ارزیابی زیست محیطی در پروژه های عمراني و توسعه ای كشور است ، موضوعی که اکنون به صورت رفع تکلیف درآمده و فاقد بن مایه های اصلی است که برای آن در قوانین منظور گردیده است .

ارزيابي زيست محيطي كليد موفقيت كشورهاي توسعه يافته است و كشور ما هم اگر بخواهد با حداقل هزينه بهداشتي و زيست محيطي به توسعه اقتصادي اجتماعي برسد راهي جز اجراي ارزيابي و مطالعات توجيه زيست محيطي و حتي انجام ارزيابي زيست محيطي استراتژيك كه هريك در قانون برنامه چهارم توسعه كشور نیز گنجانده شده ندارد.

 - از مهمترین اقداماتی که در سازمان بایستی به جد مورد توجه قرار گیرد ، ارتقاء سطح اعتبارات سازمان اعم از اعتبارات جاری و اعتبارات عمرانی و تملک سرمایه ای است . به گواه بودجه سازمان در همه سالیان اخیر ، همواره سازمان حفاظت محیط زیست از اعتباراتی نازل و محدود در مقایسه با اعتبارات دیگر دستگاهها و سازمانها برخوردار بوده ، به وجهی که این قلت منابع همواره برنامه های سازمان را با مشکل عدم انجام مواجه ساخته است. محدود بودن بودجه و اعتبارات باعث گردیده که جدا از عدم امکان توجه و دستگیری مالی نیروهای سازمان ، امکانات مناسب سخت افزاری و نرم افزاری لازم جهت ایفای وظایف قانونی محوله نیز قابل تهیه نباشد . ضمن آنکه بواسطه همین قلت منابع ، توزیع اعتبارات بین بخشهای مختلف از یک سو و بین استانهای کشور از سوی دیگر همواره با مشکل و مانع روبرو باشد . توجه ویژه به ارتقاء و افزایش سطح اعتبارات سازمان ، یکی از بنیادی ترین اقداماتی است که مرتفع سازی این مشکل کمک مهمی به تحقق دیگر نیازها خواهد نمود . 

 باری آنچه که گفته شد سخنانی بود که درد دل جمع کثیری از نیروهای خدوم و تلاشگر و دلسوز سازمان است و امیدوارم بر دل نشیند . از اینرو اینگونه بنظر می رسد که اگر ریاست جدید سازمان بتواند در بخشهای اساسی و زیربنائی اشاره شده اقدامات لازم و درخور را محقق سازند ، بی گمان باقیات الصالحاتی از خود در این سازمان برای همیشه باقی خواهند گذاشت . باشد که چنین گردد .

جای خالی اخلاق محیط زیست !

( ارائه مطلب از : فاطمه اکبرپور)

 در نیمه دوم قرن بیستم توسعه تکنولوژی ، قدرتی به بشر اعطا کرد که توانایی ایجاد تغییرات قابل ملاحظه در محیط خود را بدست آورد. توسعه اقتصادی کشورها که با اتکا به قدرت تکنولوژی صورت گرفته معمولا در مراحل اولیه خود به ملاحظات زیست محیطی بی توجه بوده وبه همین علت صدمات برگشت ناپذیری را به محیط زیست وارد کرده است.این صدمات شامل آلودگی محیط زیست جهانی، از بین رفتن تنوع زیستی، تخریب خاک ورشد بی رویه شهری می باشد در آن برهه از زمان چالش بزرگی برای حل مساله شروع شد اما سرعت بروز مشکلات بسیار جلوتر از سرعت شناخت محیط زیست ، پایش اثرات، جمع آوری اطلاعات ، تجزیه وتحلیل ، مدل سازی ، ارزیابی وبرنامه ریزی بود. اگر چه حفظ محیط زیست همیشه به عنوان یک عکس العمل مطرح بوده است اما بشر وقتی به طور جدی به محیط زیست توجه کرد که اصل توسعه را با خطر مواجه دید به دنبال این تغییر نگرش مفهوم توسعه پایدار مطرح شد در توسعه پایدار بر خلاف گذشته حفظ محیط زیست یک فعالیت عکس العملی نبوده بلکه به عنوان یک زیر بنای اساسی وریشه ای در فرایندهای اجتماعی واقتصادی مطرح می گردد اگر به طور دقیق موضوع را مورد بررسی قرار دهیم به این نتیجه خواهیم رسید که دستیابی به توسعه پایدار قبل از هر چیز نیازمند تغییر در رفتارهای اجتماعی وگسترش تعهد ، التزام واخلاق زیست محیطی است.

برای داشتن توسعه ای پایدار باید الگوی تولید ومصرف مورد بازنگری قرار گرفته به طوری که ضمن برآورد ساختن نیازهای بشربا محیط زیست سازگار باشد شکاف میان اقشار مرفه وکم درآمد کاهش یافته رشد جمعیت تعدیل گردیده وبالاخره فعالیتهای ناسازگار با محیط زیست متوقف گردد این گام ها نیازمند اقدامات عملی است واقدامات عملی هم بدون وجود زیر بنای لازم در نگرشها وارزشهای حاکم بر جوامع به نتیجه مطلوب نخواهد رسید ، فرهنگ جوامع باید متحول گردد تا بشر بتواند خود را با چالشهای قرن بیست ویکم وجستجو برای پایداری تطبیق دهد البته ارزشهای اخلاقی که خصوصیات یک جامعه را نشان می دهد به سرعت قابل تغییر نبوده ونیازمند بردباری واستمرار در فعالیتهای آموزشی وفرهنگی است.اما بدون داشتن اخلاق زیست محیطی پیشرفته ترین قوانین ومقررات ، پاک ترین تکنولوژیها وپیچیده ترین تحقیقات نیز نمی تواند جامعه را در درازمدت به سمت توسعه پایدار سوق دهد. توسعه پایدار فقط وقتی امکان تحقق دارد که آگاهی عمومی ارتقا یافته ، اخلاق زیست محیطی حاکم شده ومشارکت مردم به طور جدی جلب شود.

اخلاق زیست محیطی همانند توسعه پایدار دارای یک تعریف ساده ومشخص نبوده واز دیدگاههای مختلف می تواند به شکلهای متفاوت ولی هم راستا تعریف شود اما به طور کلی اخلاق زیست محیطی به مجموعه رفتارهایی اطلاق می شود که رعایت آنها در تولید ، مصرف ودیگر شئون زندگی منجر به کمترین صدمات وضایعات زیست محیطی شده واساس زندگی را با مشکل مواجه نمی سازد .  یکی از ابعاد مهم در اخلاق زیست محیطی آینده نگری است هر عمل امروز ما گامی در راه ساختن فرداست بنابراین نسل حاضر نه تنها نسبت به ساکنین فعلی زمین مسئول است بلکه در مورد کسانی که هنوز متولد نشده اند نیز مسئولیت دارد آنانی که قدرت هیچ انتخابی را ندارند وناچارند آنچه را که ما برایشان باقی می گذاریم بپذیرند بنابراین اخلاق زیست محیطی نیازمند نگرش فرانسلی است.

در مدیریت محیط زیست اعتقاد بر این است که نظارت وپایش بر خلاف مدیریت سنتی منابع ، با هدف استفاده دراز مدت منطقی وپایدار از منابع می باشد مدیریت برای دستیابی به چنین هدف دراز مدت وپایدار لازم است جامع ، مشارکتی و وبراساس نظم وانضباط باشد این اهداف به طور روز افزونی به سوی توسعه پایدار ارتقا پیدا می نماید سازوکار چند انضباطی نیازمند مشارکت دادن انضباطهای مختلف جهت اخذ اطلاعات ، ایجاد مهارت در تجزیه وتحلیل وایجاد بصیرت است اما در جستجوی تفاهم برآمده از تلفیق بصیرت وتجزیه وتحلیل نیست در سازوکار جامع باید نسبت به ایجاد ادبیات مشترک وحرکت بسوی نزدیک نمودن همکاریهای بین بخشی وتلفیق نظرات اقدام نمود چنین سازوکاری مشکل به نظر می رسد زیرا باید مفاهیم مختلف را در هم بیامیزد این سازوکار نیازمند آگاهی از مسائلی است که در محدوده بین المللی ، منطقه ای بوده ودارای جنبه های اقتصادی واجتماعی باشد این سازوکار متاثر از مسائل سیاسی ، اجتماعی واخلاقی نیز می باشد . امروزه موانع چندی در سر راه مدیریت محیط زیست وجود دارد که یکی از آنها عدم توجه متخصصان مدیریت محیط زیست به تقابل انسان – محیط زیست است.آنها اغلب تدوین واجرای قوانین سیاست ها ومقررات زیست محیطی را مورد توجه خود قرار می دهند.

در سالهای اخیر اجلاسهای مهم ومتعددی در جهان برگزار گردیده که منجر به شناخت عمده ترین مسائل زیست محیطی ویافتن بسیاری از راه حلهای مقابله با آن شده است اما همه اذعان دارند که علی رغم تمام این تلاشها جامعه بشری در پیاده کردن مفهوم توسعه پایدار موفق نبوده است فعالیتهای حفظ ، نگهداشت وترمیم محیط زیست اولاٌ هزینه بر و زمان بربوده ، ثانیاٌ برای اقشاری از جامعه مطلوب نمی باشد و ثالثاٌ باید قبل از آنکه فرصت از دست برود وبشر با ضایعات غیرقابل جبران مواجه شود تحقق یابد در این مسیر تنها روی آوردن به اصلاح رفتار واخلاق عمومی است که می تواند تضمین کننده موفقیت باشد.

در کشور ما به طور سنتی وبا تکیه بر تعالیم مذهبی توجه به جانداران ، گیاهان وحفظ طبیعت ارزش محسوب می شده واسراف ، تبذیر وآلودن محیط زیست نکوهش شده واگرچه فرهنگ مصرفی والگوی نادرست زندگی غربی در چند دهه اخیر در جامعه ما نفوذ ومتاسفانه پذیرش زیادی داشته اما هنوز زمینه برای دستیابی به اخلاق زیست محیطی فراهم است باید از خود بپرسیم که آیا غیر از این همه مصرف انرژی ، آب ومواد دیگر راهی برای زندگی ، سعادت وخوشبختی وجود ندارد؟ آیا نیاکان ما که به مراتب کمتر از ما مصرف می کردند سعادتمند نبودند، بیاییم تا دیر نشده با تکیه بر فرهنگ غنی اسلامی –ایرانی خود امروزی آباد و فردایی روشن برای خود وفرزندانمان فراهم کنیم.